تاریخچه ERC20
ERC20 توسط توسعه دهندگان اتریوم به نمایندگی از جامعه بزرگتر اتریوم در سال 2015 ایجاد شد و سپتامبر 2017 رسماً به رسمیت شناخته شد.
برای ایجاد استانداردی از این نوع برای اتریوم، یک توسعهدهنده یا گروهی از توسعهدهندگان باید آنچه را که به عنوان پیشنهاد بهبود اتریوم (EIP) شناخته میشود ارائه می دادند که عملکرد جدید را همراه با پروتکلها و استانداردهای خاص آن توصیف کند. سپس یک کمیته آن EIP را بررسی، تایید، اصلاح و نهایی کرد و در آن مرحله، به ERC تبدیل شد.
پس از آن قراردادهای هوشمند و سایر ویژگیهای درون اتریوم موظف به انطباق با یکی از استانداردهای تایید شده هستند. در حالی که ERC20 شاید مهم ترین و شناخته شده ترین استاندارد از همه این استانداردهای ERC باشد اما تنها استاندارد موجود نیست.
انجام تراکنش در شبکه بلاک چین اتریوم
می توان گفت یکی نکات منفی بلاک چین اتریوم در سال های اخیر، افزایش انجام تراکنش از طریق این بلاک چین می باشد. در واقع در طی زمستان سال قبل به طور میانگین کارمزد انجام تراکنش در شبکه ERC20 به حدود 12 دلار رسیده است! توجه داشته باشید که چه شما 100 دلار انتقال دهید چه 1 میلیون دلار، کارمزد ثابت است اما اینکه کارمزد به عددی حدود 12 دلار رسیده است، به ضرر معامله گران خرد می باشد. میانگین زمان انجام تراکنش از طریق بلاک چین اتریوم نیز 10 دقیقه است اما با توجه به اینکه در چه ساعتی از شبانه روز، در حال انجام تراکنش هستید، کارمزد و زمان انجام تراکنش متفاوت می باشد.

مزایای ERC20
فرض کنید شبکه ERC20 وجود نداشت، در این صورت اگر توکنی می خواست به تازگی شروع به کار کند، می بایستی تیم توسعه دهنده آن زمان زیادی را صرف کنند و بلاک چین اختصاصی تولید کنند. از طرفی تمامی صرافی ها و کیف پول های ارز دیجیتال نیز می بایستی پلتفرم خود را با استانداردهای این توکن جدید سازگار می کردند تا افراد بتوانند از این توکن جدید استفاده کنند. با وجود بلاک چین اتریوم، این محدودیت ها برای توکن های جدید وجود ندارد. هر توکنی که با استانداردهای ERC20 مطابقت داشته باشد می تواند از شبکه ERC20 استفاده کند و تقریبا در تمامی صرافی ها و کیف پول ها جا به جا شود.
معایب ERC20
یکی از عیب های ERC20 این است که اگر توکن ERC20 به طور اتفاقی در قرارداد هوشمندی به جای ارز دیجیتال اتر، به عنوان یک روش پرداخت، به کار رود. توکن نام برده شده، تخریب می شود. همین اتفاق تاکنون موجب از دست رفتن 3.5 میلیون دلار ارز دیجیتال شده است. همین باگ موجب شده است که تیم توسعه دهنده به منظور رفع این مشکل، استانداردهای جدیدتری را برای این بلاک چین تعریف کنند.
جمع بندی: ERC20 در واقع مجموعه ای از قوانین و استانداردهایی است که برای تمامی برنامه های غیرمتمرکز و توکن هایی که می خواهند در بستر بلاک چین اتریوم فعالیت کنند، تعریف می شود. این استانداردها به تمامی توکن هایی که می خواهند از قراردادهای هوشمند شبکه ERC20 استفاده کنند، اجازه می دهد که بتوانند در تمامی پلتفرم هایی که از ارز دیجیتال اتریوم پشتیبانی می کنند، جا به جا شوند. به تمامی این توکن ها، توکن ERC20 گفته می شود.
استانداردهای ERC20 دارایی توابع اصلی و اختیاری هستند. که اصلی ها، اجباری هستند و اختیاری ها برای توکن ها واجب نیستند.
با وجود شبکه بلاک چین اتریوم به عنوان یک بلاک چین اصلی و مشترک، دیگر محدودیت ساخت بلاک چین جدید برای هر توکن جدید وجود ندارد. علاوه بر تمامی ویژگی های شبکه ERC20، باگ هایی نیز در این شبکه وجود دارد که تیم توسعه دهنده قصد دارد در استانداردهای جدیدی که می خواهد تعریف کند، این مشکل هارا رفع کند.